De Samichlaus hät de Pfnüsel
De Samichlaus isch ganz verzwiiflet gsi. Er hät de Pfnüsel gha. Und nöd nur
de Pfnüsel, sondern au no Fieber und en ganz en schlimme Hueschte. Das wär ja
alles nöd so schlimm gsi, wänn grad Oschtere oder Pfingschte gsi wär. Aber es
isch aafangs Dezember gsi und d‘Chlauseziit hät aagfange.
De Chlaus hetti eigentlich schüüli vil z’tue gha. Grittibänze bache,
Gschänkli verpacke, sis goldige Buech nachefüehre, en Huufe verschideni Säck
abfülle und s’Eseli für de Städtlibsuech vorbereite.
So aber hät de Chlaus gar nüt chöne mache. Er hät
gschnudderet und ghueschtet und hät di ganz Ziit müesse nüüsse. Es isch em nüt
anders übrig blibe, als de ganz Tag schlapp im Bett z’ligge. Sini Schmutzli
händ zwar di wichtigschte Arbete chöne erledige, aber me hät halt eifach gmerkt,
dass zwei Händ fähled. Usserdem isch de sächsti Dezember immer nöcher cho und
me hät sich langsam müesse fröge, wie de Chlaus i sim Zuestand überhaupt hät
welle go d‘Chind bsueche.(Fortsetzung folgt morgen)
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen